SCROLL VERDER
Dat spreekwoord gaat 100% op voor de buren van de Magnoliastraat in Echt.
Jihan en haar man Hoshin, en hun zoons Shivan en Lagin wonen naast meneer en mevrouw Bonné en hebben een heel bijzondere band. Meneer en mevrouw Bonné noemen we vanaf nu Oom Jacques en Tante Sjan, want zo worden ze liefdevol genoemd door de familie Malla Ahmad. Maar wat is hun verhaal? Samen met vastgoedbeheerder Adam gingen we bij hen op bezoek.
Beter een goede buur
"Mijn vader zei altijd: maak contact, spreek mensen aan, leer de taal. Dat helpt je vooruit."
In 2014 kwam Jihan in haar eentje vanuit Koerdisch Syrië naar Nederland. Ze woonde eerst in verschillende asielzoekerscentra voordat ze haar eerste woning kreeg via Nester. Een jaar later volgden haar man en twee jonge zoons.
Een band met de buren
Sinds 2019 hebben Jihan en haar gezin goed contact met de buurt. Vooral met Jacques en Sjan. Ze woonden al in de buurt, zijn inmiddels verhuisd en wonen nu zelfs pal naast elkaar.
Het begon met een zwaaitje op straat, toen een praatje en wat grapjes. Daarna volgden koffie, etentjes en gezamenlijke barbecues.
Hoe sterk de band was, bleek wel toen Jacques zes jaar geleden een hartstilstand kreeg. Sjan belde meteen Jihan om hulp. Tijdens de twee weken in het ziekenhuis stond het gezin regelmatig aan zijn bed. “We helpen elkaar gewoon”, zegt Jihan. “We lenen elkaars auto of brengen elkaar ergens heen. Het voelt vanzelfsprekend.”
Sjan: “Jacques brengt Jihan soms naar het ziekenhuis als haar man er niet is. We vinden het fijn dat we andersom ook kunnen helpen.”
Een nieuwe taal, andere gewoontes – het wennen ging stap voor stap. Zoon Shivan, nu 20 jaar, studeert media en vormgeving in Eindhoven en speelt klarinet bij de harmonie. “Mijn vader zei altijd: maak contact, spreek mensen aan, leer de taal. Dat helpt je vooruit”, vertelt hij. “Wij zijn Koerden en onze cultuur is heel open en vrij. Wij hebben een vrije opvoeding gehad. Het aanpassen aan de Nederlandse cultuur ging daarom heel makkelijk.”
Van elkaar leren
Er wordt veel gedeeld. Over opvoeding, eten en gewoontes. Zo smult Jihan regelmatig van het ‘typisch Nederlandse’ wokgerecht van Jacques. (‘Gewoon kip en groenten hoor.’) En zijn pompoensoep!” glundert ze. ‘Hij kwam het brengen toen we ramadan hadden. Daardoor smaakte het extra goed!’ Andersom leren de buren weer over Koerdische tradities.
“We staan open en positief naar iedereen – en kijk wat voor moois dat brengt”, zegt oom Jacques.
"We lenen elkaars auto of brengen elkaar ergens heen. Het voelt vanzelfsprekend."
SCROLL VERDER
Dat spreekwoord gaat 100% op voor de buren van de Magnoliastraat in Echt.
Jihan en haar man Hoshin, en hun zoons Shivan en Lagin wonen naast meneer en mevrouw Bonné en hebben een heel bijzondere band. Meneer en mevrouw Bonné noemen we vanaf nu Oom Jacques en Tante Sjan, want zo worden ze liefdevol genoemd door de familie Malla Ahmad. Maar wat is hun verhaal? Samen met vastgoedbeheerder Adam gingen we bij hen op bezoek.
Beter een goede buur
Een band met de buren
Sinds 2019 hebben Jihan en haar gezin goed contact met de buurt. Vooral met Jacques en Sjan. Ze woonden al in de buurt, zijn inmiddels verhuisd en wonen nu zelfs pal naast elkaar.
Het begon met een zwaaitje op straat, toen een praatje en wat grapjes. Daarna volgden koffie, etentjes en gezamenlijke barbecues.
Hoe sterk de band was, bleek wel toen Jacques zes jaar geleden een hartstilstand kreeg. Sjan belde meteen Jihan om hulp. Tijdens de twee weken in het ziekenhuis stond het gezin regelmatig aan zijn bed. “We helpen elkaar gewoon”, zegt Jihan. “We lenen elkaars auto of brengen elkaar ergens heen. Het voelt vanzelfsprekend.”
Sjan: “Jacques brengt Jihan soms naar het ziekenhuis als haar man er niet is. We vinden het fijn dat we andersom ook kunnen helpen.”
Van elkaar leren
Er wordt veel gedeeld. Over opvoeding, eten en gewoontes. Zo smult Jihan regelmatig van het ‘typisch Nederlandse’ wokgerecht van Jacques. (‘Gewoon kip en groenten hoor.’) En zijn pompoensoep!” glundert ze. ‘Hij kwam het brengen toen we ramadan hadden. Daardoor smaakte het extra goed!’ Andersom leren de buren weer over Koerdische tradities.
“We staan open en positief naar iedereen – en kijk wat voor moois dat brengt”, zegt oom Jacques.
Een nieuwe taal, andere gewoontes – het wennen ging stap voor stap. Zoon Shivan, nu 20 jaar, studeert media en vormgeving in Eindhoven en speelt klarinet bij de harmonie. “Mijn vader zei altijd: maak contact, spreek mensen aan, leer de taal. Dat helpt je vooruit”, vertelt hij. “Wij zijn Koerden en onze cultuur is heel open en vrij. Wij hebben een vrije opvoeding gehad. Het aanpassen aan de Nederlandse cultuur ging daarom heel makkelijk.”
"Mijn vader zei altijd: maak contact, spreek mensen aan, leer de taal. Dat helpt je vooruit."
In 2014 kwam Jihan in haar eentje vanuit Koerdisch Syrië naar Nederland. Ze woonde eerst in verschillende asielzoekerscentra voordat ze haar eerste woning kreeg via Nester. Een jaar later volgden haar man en twee jonge zoons.
"We lenen elkaars auto of brengen elkaar ergens heen. Het voelt vanzelfsprekend."